واژه هایم ناخلف شده اند!

هو الحکیم

سلام

امیدوارم که خوب باشید.

منم خوبم الحمدلله.زندگی ظاهرا روبراهه.من تو راهم ،همه چی به راهه! پر از حرفم اما گفتنش نشاید یا شاید هم نباید!می خواهم بنویسم .تمام واژه ها را صدا می زنم اما افسوس ! هیچکدام آبی به دستم نمی دهند! اینحرفها محکومند بمانند در آرامگاه سکوت!هر چقدر هم که ناآرام باشی، حتی در حال انفجار، سکوت گرچه تسکین نیست ، اماتو بگو چاره چیست؟فکر می کنم چقدر به خودم ظلم می کنم.و چیزی که اذیتم می کند، همین است.همه ی واژه ها را جمع می کنم .پشتشان طوری قایم می شوم که مباداحساسی،حرفی،چیزی از لایشان درز کند که حرمت آرامگاهم را به هم بزند.کد میگذارم برای این همه واژه های ناخلفی که تربیت کرده بودم برای روز سختی، برایاینکه دستگیرم باشند، برای اینکه اگر یار شاطر نبود، بار خاطرم را سبک کنند...امااعتراف می کنم این همه واژه که دورم را گرفته اند فقط بار خاطرند!کد تمام این همه واژه این است: خسته ام....خیلی خسته....

خدایا حکمتت را شکر