گل یخ

…بوی گل یخ بود که باز این دل شیدا

بیگانه شد از خوبش

بوی گل یخ بود که می برد مرا مست

سرشار، سبکبار

سرمست تر از پیش

می رفتم و خوش بود سراپای وجودم

درگرمی یک آتش دلخواه

یک شاخه گل یخ

با من همه جا همدم و همراه

نامش گل یخ بود، ولی گرم تر از عشق

می سوخت مرا، آه!

"فریدون مشیری"

u3000