در حوالی دور
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
هوالمحبوب
سلام
یک غم ناگفته ای تو وجودم هست با یک دنیا حرف که نمی توانم بر زبان بیاورم اما
خوشحالم که یک نفر در این دنیای فانی هست که نا گفته، همه را میداند و من به
همان یک نفر دلخوشم...
فقط می خوام یه جمله بگم:
ما آدم ها در مقابل احساسی که به دیگران میدهیم، مسئولیم!
یادمون نره مسئولیم...
آدمها با هم فرق دارند.گاهی یک حرف عاطفی ما ممکنه زندگی
یک نفر رو دگرگون کنه.طوری که هیچ وقت دیگه اون آدم سابق نشه...
پس مراقب حرفها و اعمالمون باشیم.
یاد حرف های زنده یاد خسرو شکیبایی افتادم.ایشان خیلی زیباتر از من این مطلب رو
متذکر شده اند:
"ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪﺵ ﮐﺮﺩﯼ ﻣﺴﺌﻮﻟﯽ...
ﻣﺴﺌﻮﻟﯽ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺷﮑﻬﺎﯾﺶ، ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻏﻤﻬﺎﯾﺶ، ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﺶ... ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺯﯼ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﺶ ﮐﺮﺩﯼ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﺕ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻭﺭﺩ...
ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺒﺨﺸﯿﺪ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺨﺸﯿﺪﯼ ﻭ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ، ﺗﺎ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺑﺨﺸﺶ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ!
ﮔﺎﻫﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺻﺒﺮ ﮐﺮﺩ ﺑﺎﯾﺪ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺭﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﺎﻧﺪﻱ ﺭﻓﺘﻦ ﺭﺍ ﺑﻠﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻱ!
ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺮ ﺳﺮ ﮐﺎﺭﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯿﺪﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻨﺖ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺁﻧﺮﺍ ﮐﻢ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﻧﺪﺍﻧﻨﺪ! ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪ ﺑﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻓﺮﻕ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺪ!
ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﺭﺍ ﻣﺘﺬﮐﺮ ﺷﺪ!
ﺁﺩﻣﻬﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮑﺠﺎ ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﯽ ﺭﻭﻧﺪ...
ﮔﺎﻫﯽ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ
ﺑﺎ ﻧﻔﺲ ﻫﺎﯾﺶ
ﺑﺎﻧﮕﺎﻫﺶ
ﺑﺎﮐﻼﻣﺶ
ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩﺵ
ﺑﺎ ﺑﻮﺩﻧﺶ....
ﺑﻬﺸﺘﯽ ﻣﯿﺴﺎﺯﺩ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺮﺍﯾﺖ
ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻭ
ﺑﻬﺸﺖ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﻫﯽ..."
برچسب:
نویسنده: پرهام نعمتی