یاد تو هر لحظه با من است ... من روانِ دائمِ یک دوست داشتن هستم.

"گریختن، تنها از احساسات کودکانه خبر میدهد؛ اما تکرار در گریز، ثبات در عشق را

اثبات می کند.

من ایمان دارم که عشق، تنها تعلق است.عشق، وابستگی است.

انحلال کامل فردیت است در جمع.

عشق، مجموع تخیلات یک بیمار نیست.

آنچه هر جدایی را تحمل پذیر می کند اندیشه ی پایان آن جدایی ست.

زندگی، تنهایی را نفی می کند و عشق بارورترین تمام میوه های زندگی ست.

بیاموز که محبت را از میان دیوارهای سنگی و نگاههای کینه توز، از میان لحظه های

سلطه ی دیگران بگذرانی. امروز، برای من، روز خوبی نیست؛ روز بد تنهایی ست.

اینجا را غباری گرفته است.

پنجره ها نمی خندند و آب نمی جوشد و بویِ مستی آفرینِ تنِ تو در این کلبه نپیچیده

است.

یاد تو هر لحظه با من است؛ اما یاد انسان را بیمار می کند....

و به یاد بیاور آنچه را که من در این راه از دست داده ام.

و اکنون تنها تو می توانی اثبات کنی که ما دوباره بنا خواهیم کرد.

به یاد بیاور که در این لحظه ها نیازِ من به تو نیازِ من به تمامی ذرات زندگیست.

هلیا به من باز گرد!"

نادر ابراهیمی/ بار دیگر شهری که دوست می داشتم