هوالشکور
دعا خیلی خوبه.
خداروشکر که می تونم دعا کنم.
دعا آرومم میکنه.
همکارم میگه: اینکه هنوز اینجاییم اثر دعای اعضاست! البته اعضا به ما محبت دارند. منم خیلیاشون رو دوس دارم و اگه برم دلتنگشون میشم.
بچه ها که دیگه نگین.دلم خیلی براشون تنگ میشه.
دعا آدمو صبور میکنه.
خدایا شکرت که توفیق دعا کردن رو بهم میدی.
خدایا شکرت که به دعاهام گوش میدی.
خدایا شکرت که خیلی از دعاهامو نگفته مستجاب میکنی.
خدایا شکرت که همیشه لابلای تمام خطراتی که از بیخ گوشم رد میشه، حضورت رو نزدیکتر از هر چیز یا کسی حس میکنم.گاهی دَمِ ازلی ات را از نَفَسِ خودم نزدیکتر حس می کنم.
خدایا شکرت که نگران نبودنت نمیشم! چون تو همیشه پیش من میمونی. و هیچ وقت تنهام نمیذاری.
خدای مهربونم! دیرینه یاورم! هیچ وقت رهام نکن.
دستمو اگه ول کنی، گم میشم. توی هر چی غیرِ خودت گم میشم و این بدترین نوعِ گم شدنه!

باعث میشه خیالم راحت باشه...
اشکی هم اگر هست، صبورم میکنه، تحملم رو زیاد میکنه.
برچسب:
نویسنده: پرهام نعمتی