روزهایی که نه فراموش می شوند و نه تکرار(31): خوابگاه کوثر

سلام

دوشنبه ی هفته ی گذشته پرسشنامه ام بعد از یک وقفه ی تقریبا 40روزه بالاخره تایید شد. با یک جفت کفش آهنین رفتم دنبال گردآوری داده هام.واقعا کاری سخت و طاقت فرساست.امروز چون شیفتم نبود، از فرصت استفاده کردم و از صبح ساعت 8 رفتم دانشکده ادبیات. کسی رو نتونستم پیدا کنم یعنی بودند اما تحصیلات تکمیلی نبودند. 

آدرس خوابگاه رو گرفتم و رفتم خوابگاه.

 

5تا خوابگاه به اسم کوثر! کوثر3و 5 مختص تحصیلات تکمیلی ها بود.2ساختمان با چندین بلوک و هر بلوک با چندین بخش. و هر بخش با چندین اتاق.

خیلی روز سختی بود.سخت اما بیادماندنی! گرما، مسافت های زیاد بین خوابگاه ها(البته شاید زیاد هم نبود اما من خسته بودم)، بیحالی و ضعف جسمی خودم،پله های زیاد ساختمان ها. یعنی فک می کنم به اندازه ی تمام عمرم از پله بالا پایین رفتم.الان به خودم میگم این من بودم؟!!!! خلاصه ماحصل تلاش امروز 74 پرسشنامه تکمیل شده بود.یعنی 74 نفر و چیزی حدود 74 اتاق!!!(البته من بیشتر از 74اتاق سر زدم چون خیلی ها پر نکردند)

کوثر 3و 5 رو تموم اتاق ها و بخش ها رفتم.دیگه جای نگشته ندارم اونجا. 

خیلی خسته ام. 

یه تجربه بود.من خودم خوابگاهی نبودم.دیدن زندگی خوابگاهی دانشجوها جالب بود.دخترانی با زندگی ساده اما شاد و با محبت.واقعا بعضیاشون و بیشترشون خیلی به من لطف و محبت داشتند. و خیلی هم ذوق و سلیقه داشتند(یه نمونه اش تو پرورش گل بود.از ظرف جای ماست تا یه بار مصرف و ظرف جای نوشابه و مایع ظرفشویی شده بود گلدون!) 

امیدوارم بتونم بقیه ی نمونه ی کارم رو تکمیل کنم.

خدایا شکرت.

امروز پنجشنبه 18خرداد1396 ساعت22:47

این گل امروز به من ذوق زیستن میداد . وقتی خسته شدم با دیدنش یه انرژی دوباره گرفتم یک هدیه از کائنات!