بالِ دل مرهم چشمان تو را می خواهد ...

دوستت دارم واین نغمه کنم آوازم
سر دهم جان بدهم بر تو فقط دل بازم

عاشقت هستم و پروانه ی پر فریادم
دیگر از پیله ی خاموش دلم پر سازم

واژه ای سبز تر از عشق ندیدم هرگز
با همین نام دگر راه تو را آغازم

با تو از راز دلم پرده ی غم بردارم
داد بی پرده ی من فاش کند هر رازم

بال دل مرهم چشمان تو را می خواهد
مرحمت کن که خیالی نشود پروازم

با تو هر معجزه ای رنگ حقیقت گیرد
کم کن این فاصله را ، منتظر اعجازم


"احمد حسینی"

پ.ن:

دیــــــــــدار یار غایب دانی چه ذوق دارد؟

ابــــری که در بیابان بر تشنه ای ببارد!!!